Drugs en dancefeesten horen bij elkaar

Vorige maand sijpelde er een eigenaardig persbericht van de Gemeente Amsterdam door de kolommen van 'slands kranten: "Op een dance event horen geen drugs," was de uitkomst van een overleg tussen overheid, politie en de organisatoren van dansfeesten.

Het heeft iets schattigs, dat statement. Het staat vol met voorbeelden van ijdele hoop, plichtmatig moralisme, en haast koddige vastberadenheid. De overheid denkt dat het iets aan drugs moet doen, de politie volgt de politieke bevelen op, en de organisatoren spelen voor de show het spelletje mee omdat ze bang zijn dat ze anders hun eigen ruiten ingooien.En dus is het resultaat een geestig persbericht waarin staat dat drugs en dansfeesten niet bij elkaar horen. Wie ooit is binnengeweest op een feestje in Amsterdam ziet in hoe schattig die overtuiging is, en kan ongetwijfeld het volgende be-amen: Zeggen dat drugs niet op een dansfeest horen, is als zeggen dat ijs niet wenselijk is bij een schaatswedstrijd.

Neem nou het gebruik van de woorden "omdat" en "moeten" in deze twee zinnen: "De politie [constateert] op een aantal van deze feesten openlijk drugsgebruik, bezit en handel van ook harddrugs. Omdat dit in strijd is met de Opiumwet en de APV, zal de overheid hiertegen moeten optreden."

Je krijgt bijna te doen met ze. Ok, lijkt de gemeente te zeggen, wij hebben er eigenlijk ook geen zin in, maar het is nou eenmaal de wet, dus laten we dan maar doen alsof het ons daadwerkelijk interesseert. De organisatoren moeten dan ook maar, want anders kunnen ze binnen dit spel hun vergunning verliezen, of blijven de sponsoren weg.

Witte vingers
Moet ik het de gemeente en politie dan maar duidelijk maken? Vooruit: Op vrijwel elk dansfeestje waar ik kom, zie ik mensen grinnikend hun pillen verstoppen zoals dat vroeger met spiekbriefjes ging. De bezoekers likken elkaars bepoederde MDMA-vingers af, terwijl een langsstuiterende dansertje met wijde pupillen vraagt of "ie nog lekker gaat", waar het antwoord meestal is dat ie "fucking lekker gaat". Vervolgens kan je een witte vinger halen op de toiletrolhouder in de WC. (Een simpele veeg is binnen dit experiment voldoende). En is uiteindelijk te zien hoe er bij de bar slechts sporadisch bier over de toonbank gaat, getuige ook de waterflesjes van het dansend publiek.

Ik bediscussieerde nog met m'n vrienden of drugs nu soms het doel zijn of het middel, en inderdaad kwamen we tot de conclusie dat het toch het laatste was. Drugs worden gebruikt als smeerolie om een zo vet mogelijke avond te hebben, als ontlading van een drukke week, danwel als de opvulling van een leeg bestaan. XTC is nauwelijks meer weg te denken uit het Amsterdamse uitgaansleven. In kroegen en meer algemene danstenten als de Paradiso of de Melkweg is het misschien wat minder, behalve met Nieuwjaar of Koninginnedag misschien, maar op feestjes op de NDSM-werf, bij Studio 80 of op krakerige goa-parties staan er meestal meer mensen strak dan dat er dronken zijn.

Op grotere dansfeesten als Loveland, Awakenings en Sensation kom ik zelf wat minder vaak, maar de koortsachtige zoektochten van de bezoekers naar pillen in de week voorafgaand aan de feesten laten er weinig twijfel over bestaan. De controle bij de deur is meer een ritueel waar je omheen moet werken.

Misschien is het moeilijk voor te stellen als je belevingswereld niet verder reikt dan een pilsje in het bruine café op de hoek, iets waarvan ik veel ambtenaren bij de gemeente Amsterdam verdenk. Maar ik kan ze verzekeren dat er van donderdagavond tot maandagochtend vele kleine Sodommetjes en Gomorra'tjes binnen de gemeentegrenzen liggen. (Voor de doorzetters ook buiten die tijden.)

Drugsvrij?
Wat merk je als bezoeker verder van deze samenwerkingsacties? Neem nou het "Voltt loves summer festival", afgelopen augustus. Daar stond de leus "Voltt is drugsvrij!", met daaronder een doos voor "drugs en wapens". Er lag niet meer dan een zakje wiet, een opgerookte joint en een bot broodmes in. En terwijl ik daar een beetje lacherig bij stond te gapen, rende achter mij twee broeders met brancard het terrein af. De hitte en de drugs waren de jongen teveel geworden. (Hij was er redelijk snel bovenop, leerde navraag bij de politiepost.)

Zijn het jongens als op die brancard die het grootste probleem vormen voor de overheid? Ik kan het me moeilijk voorstellen. Als het namelijk écht om de gezondheid van de bezoekers zou gaan, dan zou al die moeite beter gestoken kunnen worden in een permanente zorgpost op het Leidseplein of het terugbrengen van pillentestlocaties. (Maarja, dat mag van Den Haag niet meer.) Teveel pillen slikken klinkt heel eng, maar met xtc gebeuren veel minder ongelukken dan met alcohol. Dat is inmiddels al een cliché, maar waarom dan toch zo'n naïef, zinloos en geldverslindend repressief beleid?

Drugs horen bij Amsterdam, en xtc en mdma zullen waarschijnlijk voorlopig nog wel hot blijven. Dat kan je sociaal onwenselijk vinden, maar ik ken een grote groep feestende mensen die het daarmee oneens is.

Het erkennen van de realiteit, is misschien een eerste stap:
1. Drugs zijn overal.
2. Er is een grote markt voor.
3. Daar doet een verbod niks tegen.

Goed stuk van ene Thijs Roes (goede naam ook!)
Bron: Amsterdam Centraal

Drugsvrije dance events: een utopie

Xtc geeft plezier en is nog steeds populair, maar overdoseringen zijn tegenwoordig zeldzaam. Waarom moeten feesten dan per se drugsvrij zijn?

Nu het de politie na drie jaar zerotolerancebeleid met actieve opsporing door Horeca Interventie Teams, drugshonden en stringente controles niet gelukt is om dance-events volledig drugsvrij te krijgen, is de verantwoordelijkheid weer geheel bij de danceorganisaties komen te liggen. Of zij hier gelukkig mee moeten zijn valt nog te bezien. Want de burgemeester eist in de Dance Events Notitie dat organisaties -ondanks hun beperkte fouilleringsbevoegdheden- voortaan drugsvrije feesten moeten garanderen. Lukt dat niet, dan verliezen zij hun vergunning.

Deze normatieve sanctie wekt grote bevreemding omdat elke onderbouwing van het niet meer gedogen van dit slachtofferloos delict ontbreekt. Bovendien getuigt de politieke wens van drugsvrije feesten van een bestuurlijk utopisme. Van een evenwichtige politieke balans tussen justitie en volksgezondheid lijkt geen sprake meer te zijn. Recreatief drugsgebruik wordt in Amsterdam steeds minder gedoogd. Er wordt minder prioriteit gegeven aan het reduceren van de gezondheidsschade en meer aan een strikte handhaving van de wet - het Amsterdamse college laat in de discussie wel heel erg de oren hangen naar wat justitie vindt.

Dat is vreemd, want het gebruik van ecstasy op dance-events laat na de eeuwwisseling over de gehele linie een dalende trend zien. De huidige generatie feestvierders is - dankzij voorlichtingscampagnes met risicoreductie als doel - beter op de hoogte van de gezondheidsrisico’s van xtc dan de ‘chemische generatie’ uit de jaren negentig. En hoewel xtc nog steeds een populair middel is, bevestigen gezondheidswerkers en drugsonderzoekers dat overdoseringen tegenwoordig een zeldzaamheid zijn. Het is dan ook niet zo dat het druggebruik op dance events sinds 2005 fors is afgenomen dankzij de honderden arrestaties die de politie de laatste jaren heeft verricht op tientallen feesten. Ondanks de talrijke arrestaties blijkt nergens sprake van een grootscheepse, georkestreerde drugshandel op feesten, zoals de politie aanvankelijk beweerde. Dealers zijn er nauwelijks gevangen, gebruikers en zelfs drugsvrije feestgangers zijn daarentegen wel gestigmatiseerd, gecriminaliseerd en soms ook geïntimideerd.

Is de verboden ‘pillengraal’ de Amsterdamse politie dan telkens te slim af? Of is zij simpelweg een mythe? Dit laatste lijkt het geval, gezien de schamele ‘kruimels’ die de politie na inzet van groot materieel en duizenden manuren bij de bezoekers heeft weten te onderscheppen. Het overgrote deel van de arrestanten blijkt naast wat plukjes cannabis hooguit één tot twee pillen voor eigen gebruik in bezit te hebben gehad. Dit bevestigt het beeld van een gereguleerde genotscultuur dat buitensporige excessen al lang tot een aanvaardbaar minimum heeft weten te beperken door informele sancties.

Dat een dance-event geen EO Landdag, is moge duidelijk zijn. Toch kunnen beide gemeenschappen worden getypeerd als een ‘emotional community’ van gelijkgestemden in een geïndividualiseerde samenleving. Het verschil is alleen dat God voor de ongelovige roeszoekers een dj is en xtc een substituut voor de hostie ter verhoging van de feestgeest. In beide gevallen is echter sprake van een geritualiseerde collectieve beleving die zich kenmerkt door een onderlinge band die niet berust op competitie en strijd, maar op plezier, liefde en respect voor elkaar. Het wil er bij de overheid maar niet in dat er nog steeds legio consumenten zijn die de beperkte gezondheidsrisico’s van illegale ecstasy niet op vinden wegen tegen het collectieve plezier dat ze eraan beleven met vrienden én vreemden. Stappers die zich op dionysische wijze over geven aan nachtelijk vertier, worden in het veiligheidsdogma als bedreigend gezien omdat er sprake zou zijn van een ‘riskante vrijheid’.
Het is nu op de kop af 25 jaar geleden dat de heroïnegolf een piek bereikte in Amsterdam. De verslaafdenpopulatie is inmiddels tot een derde geslonken, de metadonbus heeft het loodje gelegd. De Zeedijk ligt er proper bij vergeleken met toen. In plaats van de oorlog te verklaren aan ‘xtcfeesten’ zou de gemeente zich in de handen moeten knijpen dat er een sociaal-empatisch en niet-verslavend middel als xtc hiervoor in plaats is gekomen.

Het paradoxale is dat het Amsterdamse college van b. en w. zegt haar creatieve klasse te koesteren en van groot belang acht voor een bruisende en bloeiende stad, maar tegelijkertijd geen enkele voeling heeft met de (sub)culture dynamiek van de Amsterdamse feestcultuur. De hardwerkende en geïnspireerde (re)creatieve gebruiker ziet xtc juist als toetje dat het feestplezier verhoogt en dat je deelt - en niet dealt - met anderen tijdens een kleine minivakantie in het weekend.

Ton Nabben
De auteur is verbonden aan het Criminologisch Instituut Bonger en hoopt te promoveren op drugsgebruik in het Amsterdamse uitgaansleven.
@ Het Parool

Je mag ook niks meer

Leestip van de week: http://www.jemagookniksmeer.nu/

Teken onze petitie!
Beste regering en vertegenwoordigers in de Tweede Kamer,

Echt, wij zijn het makkelijkste volk ter wereld. Vertel Nederlanders over energiebesparing en we draaien in het hele huis spaarlampen. We scheiden keurig ons groenafval en elke zaterdag sjouwen we boodschappentassen vol lege flessen naar de glasbak. Maar nú vinden we het tijd om een geluid te laten horen, want jullie bemoeizucht loopt de laatste tijd de spuigaten uit. Dit jaar ging namelijk geen dag voorbij of jullie probeerden weer iets nieuws te verbieden.

Sinds 1 juli mogen we niet meer roken in de kroeg. Het is begrijpelijk dat iedereen recht heeft op een rookvrije werkomgeving. Maar verwar een recht niet met een plicht. Laat een kroegeigenaar zelf bepalen of er in zijn café gerookt mag worden en hang een bordje aan de buitenkant op met: hier wordt gerookt of hier wordt niet gerookt. Dan kan een klant zelf kiezen waar hij naar binnen stapt.

In 2007 vond een ongeval plaats met een Franse toeriste die in een waas van drugs, drank en depressie van een viaduct sprong. Tragisch, net wat u zegt. Maar is het reden genoeg om 186 soorten paddo’s te verbieden, waardoor in de gemiddelde achtertuin ineens allemaal strafbare paddestoelen staan? Wij noemen dat incidentenpolitiek.

Met lede ogen zien we toe dat - vooral de christelijke - partijen zich nu richten tegen het unieke softdrugsbeleid in Nederland. Wij zijn er trots op dat we hier legale coffeeshops hebben, waar je alleen softdrugs kunt kopen en niet in aanraking komt met harddrugs. Als het zo doorgaat, hebben we binnenkort weer de dealer op het schoolplein, die de jeugd voorziet van een gratis snuif cocaïne ‘om eens te proberen’.

Dan hebben we het niet eens gehad over alle onzinnige voorstellen die dit jaar zijn gedaan. Een kleine selectie van wat volgens verschillende ministers en Kamerleden allemaal verboden moest worden: het afsteken van vuurwerk, blowen in de openbare ruimte, boerka’s, dieren in het circus, de supersmoker, het uitzenden van Deep Throat, nachtelijke erotische reclames op tv, de ronde vissenkom, terrasverwarmers, de film van Wilders, growshops, leenreclames, flesvoeding voor jonge baby’s, alcoholische mixdrankjes, bellen op de fiets, kraken en alcoholbezit voor jongeren. Het houdt maar niet op met de bevoogdende plannetjes.

Lief politiek Den Haag; buiten woedt een kredietcrisis. Het energievraagstuk en de armoede zijn ook de wereld nog niet uit. Kortom, genoeg om je tanden in te zetten, in plaats van voortdurend aan onze vrijheid te knabbelen. Als jullie dat nou doen, dan blijven wij elke zaterdag naar de glasbak lopen. Deal?

Een verontruste burger,
……..

Illegale paddenstoelen in je tuin?!

Maakt u zich zorgen over mogelijk verboden paddenstoelen in uw tuin? Heeft u geen zin in hoge boetes of celstraffen? Laat dan nu uw verboden paddenstoelen effectief en langdurig verwijderen door De Paddobestrijding!

De Paddobestrijding (PB) is gespecialiseerd in het definitief verwijderen van populaties ongewenste/verboden paddenstoelen uit tuinen, parken en bossen. Onze multidisciplinaire aanpak is uw garantie voor succes.

Ook de bekende rode paddenstoel met witte stippen; de vliegenzwam is verboden!

Lees meer over dit nuttige bedrijf op www.paddobestrijding.nl, want zeg nou zelf, je moet er toch niet aan denken dat je kinderen er verslaafd aan zouden raken? Ik heb een ontzettende hekel aan drugs dus ik ben blij dat ik samen met de PB mijn steentje kan bijdragen aan een gezondere en betere wereld.

Het nieuws deze week...

Ik word er een beetje treurig van..

Verbod op paddo's vanaf 1 december
Al per 1 december worden paddo's verboden. Dat is het gevolg van een nog niet bekend gemaakt besluit dat de ministerraad vrijdag heeft genomen op initiatief van minister Ab Klink van Volksgezondheid.

Deze week zal de koningin het besluit ondertekenen en dan wordt het paddoverbod alsnog openbaar gemaakt. De zogeheten Algemene Maatregel van Bestuur waarmee het kabinet de hallucinogene paddenstoelen naar de verboden categorie van de opiumwet verwijst, wordt per 1 december van kracht.

ChristenUnie: blowen boven de 21
“Zolang er nog geen verbod op coffeeshops is” wil de ChristenUnie de verkoop van softdrugs aan jongeren onder de 21 verbieden, net als het blowen op straat in deze leeftijd.

Criminoloog: Coffeeshop in 2010 verleden tijd.
Over twee jaar is er in Nederland geen coffeeshop meer. Dat voorspelt Henk van de Bunt, hoogleraar criminologie, in een interview met het blad VNG Magazine.

Nederland wilt coffeeshops bannen
België blij om strengere regels rond softdrugs. De Nederlandse regeringspartij CDA stelt alles in het werk om het gedoogbeleid rond softdrugs terug te schroeven. De christendemocraten van Balkenende willen de coffeeshops allemaal sluiten. De Belgische burgemeesters en ministers zijn blij met dat voornemen.

Alsof respressie en verbieden de oplossing is voor alle 'problemen'. Meer repressie heeft nooit geleid tot minder drugsgebruik. De betutteling is nog nooit zo groot geweest met het rookverbod, het a.s. paddoverbod, straks de prostitutie nog...

Straks hebben we alleen nog maar religie: de opium voor het volk..