Drugs en dancefeesten horen bij elkaar

Vorige maand sijpelde er een eigenaardig persbericht van de Gemeente Amsterdam door de kolommen van 'slands kranten: "Op een dance event horen geen drugs," was de uitkomst van een overleg tussen overheid, politie en de organisatoren van dansfeesten.

Het heeft iets schattigs, dat statement. Het staat vol met voorbeelden van ijdele hoop, plichtmatig moralisme, en haast koddige vastberadenheid. De overheid denkt dat het iets aan drugs moet doen, de politie volgt de politieke bevelen op, en de organisatoren spelen voor de show het spelletje mee omdat ze bang zijn dat ze anders hun eigen ruiten ingooien.En dus is het resultaat een geestig persbericht waarin staat dat drugs en dansfeesten niet bij elkaar horen. Wie ooit is binnengeweest op een feestje in Amsterdam ziet in hoe schattig die overtuiging is, en kan ongetwijfeld het volgende be-amen: Zeggen dat drugs niet op een dansfeest horen, is als zeggen dat ijs niet wenselijk is bij een schaatswedstrijd.

Neem nou het gebruik van de woorden "omdat" en "moeten" in deze twee zinnen: "De politie [constateert] op een aantal van deze feesten openlijk drugsgebruik, bezit en handel van ook harddrugs. Omdat dit in strijd is met de Opiumwet en de APV, zal de overheid hiertegen moeten optreden."

Je krijgt bijna te doen met ze. Ok, lijkt de gemeente te zeggen, wij hebben er eigenlijk ook geen zin in, maar het is nou eenmaal de wet, dus laten we dan maar doen alsof het ons daadwerkelijk interesseert. De organisatoren moeten dan ook maar, want anders kunnen ze binnen dit spel hun vergunning verliezen, of blijven de sponsoren weg.

Witte vingers
Moet ik het de gemeente en politie dan maar duidelijk maken? Vooruit: Op vrijwel elk dansfeestje waar ik kom, zie ik mensen grinnikend hun pillen verstoppen zoals dat vroeger met spiekbriefjes ging. De bezoekers likken elkaars bepoederde MDMA-vingers af, terwijl een langsstuiterende dansertje met wijde pupillen vraagt of "ie nog lekker gaat", waar het antwoord meestal is dat ie "fucking lekker gaat". Vervolgens kan je een witte vinger halen op de toiletrolhouder in de WC. (Een simpele veeg is binnen dit experiment voldoende). En is uiteindelijk te zien hoe er bij de bar slechts sporadisch bier over de toonbank gaat, getuige ook de waterflesjes van het dansend publiek.

Ik bediscussieerde nog met m'n vrienden of drugs nu soms het doel zijn of het middel, en inderdaad kwamen we tot de conclusie dat het toch het laatste was. Drugs worden gebruikt als smeerolie om een zo vet mogelijke avond te hebben, als ontlading van een drukke week, danwel als de opvulling van een leeg bestaan. XTC is nauwelijks meer weg te denken uit het Amsterdamse uitgaansleven. In kroegen en meer algemene danstenten als de Paradiso of de Melkweg is het misschien wat minder, behalve met Nieuwjaar of Koninginnedag misschien, maar op feestjes op de NDSM-werf, bij Studio 80 of op krakerige goa-parties staan er meestal meer mensen strak dan dat er dronken zijn.

Op grotere dansfeesten als Loveland, Awakenings en Sensation kom ik zelf wat minder vaak, maar de koortsachtige zoektochten van de bezoekers naar pillen in de week voorafgaand aan de feesten laten er weinig twijfel over bestaan. De controle bij de deur is meer een ritueel waar je omheen moet werken.

Misschien is het moeilijk voor te stellen als je belevingswereld niet verder reikt dan een pilsje in het bruine café op de hoek, iets waarvan ik veel ambtenaren bij de gemeente Amsterdam verdenk. Maar ik kan ze verzekeren dat er van donderdagavond tot maandagochtend vele kleine Sodommetjes en Gomorra'tjes binnen de gemeentegrenzen liggen. (Voor de doorzetters ook buiten die tijden.)

Drugsvrij?
Wat merk je als bezoeker verder van deze samenwerkingsacties? Neem nou het "Voltt loves summer festival", afgelopen augustus. Daar stond de leus "Voltt is drugsvrij!", met daaronder een doos voor "drugs en wapens". Er lag niet meer dan een zakje wiet, een opgerookte joint en een bot broodmes in. En terwijl ik daar een beetje lacherig bij stond te gapen, rende achter mij twee broeders met brancard het terrein af. De hitte en de drugs waren de jongen teveel geworden. (Hij was er redelijk snel bovenop, leerde navraag bij de politiepost.)

Zijn het jongens als op die brancard die het grootste probleem vormen voor de overheid? Ik kan het me moeilijk voorstellen. Als het namelijk écht om de gezondheid van de bezoekers zou gaan, dan zou al die moeite beter gestoken kunnen worden in een permanente zorgpost op het Leidseplein of het terugbrengen van pillentestlocaties. (Maarja, dat mag van Den Haag niet meer.) Teveel pillen slikken klinkt heel eng, maar met xtc gebeuren veel minder ongelukken dan met alcohol. Dat is inmiddels al een cliché, maar waarom dan toch zo'n naïef, zinloos en geldverslindend repressief beleid?

Drugs horen bij Amsterdam, en xtc en mdma zullen waarschijnlijk voorlopig nog wel hot blijven. Dat kan je sociaal onwenselijk vinden, maar ik ken een grote groep feestende mensen die het daarmee oneens is.

Het erkennen van de realiteit, is misschien een eerste stap:
1. Drugs zijn overal.
2. Er is een grote markt voor.
3. Daar doet een verbod niks tegen.

Goed stuk van ene Thijs Roes (goede naam ook!)
Bron: Amsterdam Centraal

Waarom wij het uitgaan beminnen

We gaan massaal naar feesten om te dansen en te housen. Maar waarom eigenlijk? Op zoek naar een verklaring voor onze passie.In Gaza hebben Israëlische troepen dinsdag scholen onder vuur genomen. Er vielen volgens Palestijnse bronnen veertig doden, onder wie veel kinderen. Een paar uur later kwam het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken met een persbericht. Veel ambtenaren mochten van de secretaris-generaal gisteren al om 12.30 uur naar huis. Ze hadden dansvrij gekregen.

Oorlog of geen oorlog, feesten schuift in Nederland alle problemen naar de achtergrond. Het bedrijfsleven leeft even op, want ze verdient massaal aan dance. Bier, radio, commercials, sterke drank, red bull, sponsoring... Ondernemingen sturen hun mensen de naar feesten, omdat feestvrij beter is dan arbeidstijdverkorting. Op marktplaats.nl is vorige week al 3,5 miljoen keer gezocht op het trefwoord ‘dansen’.

En vandaag staan er bij de Oostervaardersplassen nabij Lelystad duizenden mensen in de vrieskou om het NK housen te aanschouwen. Uren zullen ze moeten wachten voordat de winnaars bekend zijn, maar ze zijn er wél. Waarom eigenlijk? Feestexpert Mart Smeets: ‘De Belgen hebben cyclocross, de Kenianen langeafstandslopen en wij hebben housen. Het is folklore. Ergens is dat door iemand bepaald. Zo simpel is het en niet anders.’

Calvinisme
Maar zo simpel is het voor velen helemaal niet. Marnix ten Kortenaar is oud-houser en was deelnemer aan de Olympische Spelen van Nagano. Hij is nu wetenschapper en filosoof. ‘De populariteit van dance heeft vooral te maken met het calvinisme en kent daarom ook zoveel aanhangers boven de grote rivieren in Nederland. Daar wordt de strijd tegen de elementen, die vooral op festivals voorkomt, geassocieerd met zuiverheid en puurheid. Het katholieke deel van het volk heeft daar weinig interesse voor. Kijk bijvoorbeeld naar het katholieke Oostenrijk en Zuid-Duitsland, daar is shuffel heel populair. Maar wie wel eens bij die wedstrijden is geweest, ziet dat daar juist een gezellig volksfeestje wordt gehouden, een soort verkapt carnaval. Gezellig met de glühwein samen zijn. Calvinisten hebben juist soberheid nodig, en dat zit allemaal in het dansen.’

Steekwoorden van het calvinisme zijn: ingetogen gedrag, ingetogen in het uiten van emoties, niet te koop lopen met je successen, arbeidsethos, zuinigheid en niet pronken met je kapitaal. Volgens Ten Kortenaar is de verklaring voor de massale housegekte die deze week is ontstaan voor een deel te danken aan de kredietcrisis. ‘Ik ben net terug van uitgaan en als ik om me heen keek, merkte ik dat mensen het dansen nu meer en meer nodig hebben om terug in de realiteit te komen. Al die verhalen over de kredietcrisis, al die voorbeelden van bankiers die miljoenen en miljoenen in hun zak steken, is onverklaarbaar voor het gewone volk. Dat houdt juist van het grijpbare, het simpele.

Je merkt ook dat mensen op een feest veel meer zichzelf kunnen zijn. Je bent buiten, je bent eindelijk vrij. Vrij in je hoofd en vrij van de maatschappij. Het is een andere wereld, maar wel een wereld die wij nu even nodig hebben. Vroeger gingen mensen naar de kerk voor houvast, nu gaan ze dansen om de samenleving te kunnen begrijpen. Het is een moderne vorm van religie geworden.’

Willen vliegen
Oud-journalist Marnix Koolhaas is nu trainer van de Argentijnse dansploeg en een van de experts die vindt dat de populariteit van uitgaan te maken heeft met het Nederlandse gevecht tegen de gevestigde orde. Die eeuwige oorlog is volgens Koolhaas de voorwaarde van het bestaan van een land waarbij normen en waarden zo voorop worden gesteldd. Pas als er geschopt kan worden tegen heilige huisjes viert Nederland een tijdelijke overwinning, betoogt hij.

Het is een veelgehoorde verklaring voor de housepret in Nederland, die ervan uitgaat dat ons onderbewustzijn in een constant conflict is met de maatschappij. Max Döhle, historicus en schrijver van boeken over dance, vindt het flauwekul. ‘Ik heb niets met al die filosofen die zeggen dat housen zo populair is omdat wij een gevecht willen winnen. Dansen heeft wél een diepere betekenis, maar dat heeft vooral te maken met het gevoel en de dansbeweging zelf. Mensen hebben altijd een diep verlangen gehad om te kunnen vliegen en met dansen kom je dicht in de buurt. Je zit eigenlijk maar drie millimeter boven de grond als je jumpt, en met één goede afzet ben je vier meter verder. Bij helder weer zie je ook nog eens je eigen schaduw voorbijflitsen. Dichterbij vliegen kun je als mens niet komen.’

Volgens Böhle heeft dansen ook aantrekkingskracht op de mens omdat het een onverklaarbaar gevoel geeft. ‘Je danst alsof je leven er vanaf hangt en bij de juiste move lijkt de zwaartekracht opeens verdwenen te zijn. Er gebeurt dan iets geks bij een mens, want het is niet verklaarbaar. Het is de gewone wereld op zijn kop. Je kunt met dansen loskomen van het aardse.’

Househype
Probleem met alle stellingen en meningen over housen is dat niets wetenschappelijk onderbouwd wordt. Antropologen en filosofen proberen vaak verklaringen te vinden voor de vreemde krachten in de dance. Zelden of nooit slagen ze daar in.

Marianne van Zuijlen van het Meertens instituut, dat zich bezighoudt met de bestudering van de Nederlandse cultuur: ‘De hype die housen nu is geworden, vind ik een cultureel fenomeen, maar ik wil benadrukken dat er nog geen onderzoek naar is gedaan. Mijn persoonlijke mening is dat het ook niet meer is dan een hype. Er wordt veel over gezegd en geschreven en mensen laten zich daardoor meeslepen, de fascinatie voor dansen heeft geen echte achtergrond.’

Volgens Van Zuijlen zijn de feesten en festivals vooral populair omdat mensen in deze maatschappij behoefte hebben om onderdeel uit te maken van een groep. ‘Het past in het tijdsbeeld waarin we leven. Er is in Nederland nu een ‘festivalisering’ aan de gang. Mensen willen overal maar een festival van maken. Voorbeelden zijn de Oranje-gekte, de vele rockfestivals en de Midwinterfeesten die opeens worden georganiseerd. De drang om ergens bij te horen is dermate groot dat ook gevaren niet meer worden herkend. Iedereen wil nu ook gaan housen, zelfs als het eigenlijk niet kan. Opeens worden er ook tientallen dancetours georganiseerd, maar waarom willen mensen juist dáár aan deelnemen en niet op een dansclubje gaan. Dat wordt weer opgepikt door ID&T, Awakenings en andere clubs en de media. Die springen in op de hype die is gecreëerd en mensen laten zich daar makkelijk door leiden.’

Lees hier het originele artikel!

Tijd voor lijstjes

Het jaar 2008 is weer voorbij. Partytechnisch een mager jaar, niet alleen waren er voor mij weinig feesten die als 'geweldig' werden weggeschreven op partyflock, ook was ik druk met allerlei andere zaken zoals een huis kopen. Gewoon omdat het kan. Ik was in 2004 en 2005 nog zeer druk op partygebied met respectievelijk 52 en 30 feesten per jaar! In 2004 was ik deels vrijgezel en veel op stap en bovendien nog werkzaam in de Melkweg dus dat betekende veel HQ's, 5 days off, Traffic en natuurlijk altijd wat dagen van Amsterdam Dance Event! In 2006 werd het al wat minder en kwam de stand op 26 feesten. Maar ik herinner me dat jaar als het jaar van de vetste feesten en de meest leuke muziek. In 2005 had ik het briljante idee opgevat om eens een kijkje te nemen in Duitsland en daar ik mijn liefde voor feesten in een ander land en dan met name Duitsland geboren. Het begon met Ruhr in Love. Zelden zo veel lol gehad met de Nederlandse randdebielen daar. In 2006 werden er al meer bezoekjes aan Duitsland gebracht. In een eerder blogje schreef ik al over mijn liefde voor Sven Väth en het Vätheisme zoals vriendin P. dat uitstekend kon verwoorden. Nog steeds als ik liedjes uit die tijd hoor, zie ik mezelf weer staan tussen een uitzinnige menigte op festivals als Ruhr in Love, Love Family Park en mijn eerste Blauersee..

In 2007 zakte het aantal feesten terug naar 23 en een magere 19 feesten in 2008. Maar vooral dit jaar waren er veel andere leuke hoogtepunten die niet in de partylijst terug te vinden zijn.

Maar het is tijd voor een opsomming, een conclusie.. Het schijnt dat iedereen de behoefte heeft om het jaar samen te vatten in hoogtepunten en dieptepunten. En ik ga dat doen voor mijn partylife van 2008. Om zo 2009 met een schone lei te beginnen!

Mijn top 5 van beste feesten in 2008:
1. Blauer See 22 juni in Ratingen Duitsland
Ook hier schreef ik een blogje over, elk jaar opnieuw steek ik iedereen aan met mijn enthousiasme. Elk jaar beloven vele mensen om met mij mee te gaan naar het blauwe meertje, maar elk jaar gaan alleen vriendinnetje Kim en ik trouw naar het leukste feestje van het jaar om ons onder te dompelen in geweldige muziek, rare Duitsers, vies eten, altijd regen om onze vieze voeten nog viezer te maken en vooral dansen tot je niet meer kan. Kim onze date staat alweer wat mij betreft! En ik zie wel wie volgt..

2. Koninginnedag 30 april 2008
Ook dit was een geweldige dag met de trip door de hele stad om te eindigen op Circoloco, mini Ibiza in Amsterdam! Tania Vulcano heeft mijn hart gestolen daar! Lees hier mijn blogje van die avond en de dag zelf.

3. Het unityweekend
Op het unityforum schreef ik: "Ik ben nog elke dag blij dat ik tot deze groep mafkezen behoor" ofterwijl kort samengevat: I LOVE UNITY!

4. Trance Energy 23 februari 2008
Ik hoor jullie al denken, sinds wanneer houdt Marloes van Trance? Ik heb dit feest in de lijst opgenomen omdat ik deze avond de eer had om stage te lopen op de EHBO gerund door Educare. Ik heb de kans gehad om een feest van een hele andere kant te bekijken en ik vond het een zeer gedenkwaardige avond. Ook hier is een blogje van te lezen: Marloes rukt uit.

5. Mijn eigen oud & nieuw feestje!!
Ik had de beste dj ter wereld, DJ Hij Wel!! Ofterwijl mijn lekkere vriendje die de beste tuuntjes draait en ook niet meer stopt. Ik had Bouke die de allerlekkerste oliebollen had gebakken, ik eet er nog steeds van! En just so you know: groene oliebollen zijn ook heerlijk!! Ik had het beste uitzicht ever. Over de hele stad konden we kijken, het was echt geweldig!! Zie hier het filmpje om je een beetje een idee te geven hoe geweldig dit was! En verder alle lieve vrienden en vriendinnen die mijn feestje hebben bezocht, het was ubergezellig!!

En wat goes up, must go down.....nu de top 3 van dieptepunten dit jaar

1. het paddoverbod
Genoeg over gezegd, genoeg over geschreven.

2. Zero tolerance
Ook hier genoeg over gezegd en geschreven. Het persoonlijke dieptepunt was voor mij toch wel Free your mind waar ik met unity was. Ik heb daar geflyerd voor tolerantie.nu en heb met mijn eigen ogen kunnen aanschouwen hoe zo'n politieactie met honden in zijn werk gaat. Je wordt er dieptreurig van..

3. Rockit Open air
Tja het weer speelde hier wel mee. Eerst een uur in de hitte op een gepakt staan om naar binnen te komen om vervolgens rond 18 uur zeiknat geregent te worden, te moeten betalen voor poncho's en maar 1 tent om te schuilen, draagt niet bij aan de feestvreugde. Voor mij was dit wel een dieptepuntje. Het feest is uiteindelijk zelfs voortijdig afgelast zogenaamd vanwege "noodweer".

Datwasut!

Ik ben benieuwd naar jullie hoogte en dieptepunten wat feesten betreft. Ik wens jullie een geweldig feestjaar toe in 2009!!

Tot slot nog wat fotootjes van Oud & Nieuw at tha Penthouse!!

Drugsvrije dance events: een utopie

Xtc geeft plezier en is nog steeds populair, maar overdoseringen zijn tegenwoordig zeldzaam. Waarom moeten feesten dan per se drugsvrij zijn?

Nu het de politie na drie jaar zerotolerancebeleid met actieve opsporing door Horeca Interventie Teams, drugshonden en stringente controles niet gelukt is om dance-events volledig drugsvrij te krijgen, is de verantwoordelijkheid weer geheel bij de danceorganisaties komen te liggen. Of zij hier gelukkig mee moeten zijn valt nog te bezien. Want de burgemeester eist in de Dance Events Notitie dat organisaties -ondanks hun beperkte fouilleringsbevoegdheden- voortaan drugsvrije feesten moeten garanderen. Lukt dat niet, dan verliezen zij hun vergunning.

Deze normatieve sanctie wekt grote bevreemding omdat elke onderbouwing van het niet meer gedogen van dit slachtofferloos delict ontbreekt. Bovendien getuigt de politieke wens van drugsvrije feesten van een bestuurlijk utopisme. Van een evenwichtige politieke balans tussen justitie en volksgezondheid lijkt geen sprake meer te zijn. Recreatief drugsgebruik wordt in Amsterdam steeds minder gedoogd. Er wordt minder prioriteit gegeven aan het reduceren van de gezondheidsschade en meer aan een strikte handhaving van de wet - het Amsterdamse college laat in de discussie wel heel erg de oren hangen naar wat justitie vindt.

Dat is vreemd, want het gebruik van ecstasy op dance-events laat na de eeuwwisseling over de gehele linie een dalende trend zien. De huidige generatie feestvierders is - dankzij voorlichtingscampagnes met risicoreductie als doel - beter op de hoogte van de gezondheidsrisico’s van xtc dan de ‘chemische generatie’ uit de jaren negentig. En hoewel xtc nog steeds een populair middel is, bevestigen gezondheidswerkers en drugsonderzoekers dat overdoseringen tegenwoordig een zeldzaamheid zijn. Het is dan ook niet zo dat het druggebruik op dance events sinds 2005 fors is afgenomen dankzij de honderden arrestaties die de politie de laatste jaren heeft verricht op tientallen feesten. Ondanks de talrijke arrestaties blijkt nergens sprake van een grootscheepse, georkestreerde drugshandel op feesten, zoals de politie aanvankelijk beweerde. Dealers zijn er nauwelijks gevangen, gebruikers en zelfs drugsvrije feestgangers zijn daarentegen wel gestigmatiseerd, gecriminaliseerd en soms ook geïntimideerd.

Is de verboden ‘pillengraal’ de Amsterdamse politie dan telkens te slim af? Of is zij simpelweg een mythe? Dit laatste lijkt het geval, gezien de schamele ‘kruimels’ die de politie na inzet van groot materieel en duizenden manuren bij de bezoekers heeft weten te onderscheppen. Het overgrote deel van de arrestanten blijkt naast wat plukjes cannabis hooguit één tot twee pillen voor eigen gebruik in bezit te hebben gehad. Dit bevestigt het beeld van een gereguleerde genotscultuur dat buitensporige excessen al lang tot een aanvaardbaar minimum heeft weten te beperken door informele sancties.

Dat een dance-event geen EO Landdag, is moge duidelijk zijn. Toch kunnen beide gemeenschappen worden getypeerd als een ‘emotional community’ van gelijkgestemden in een geïndividualiseerde samenleving. Het verschil is alleen dat God voor de ongelovige roeszoekers een dj is en xtc een substituut voor de hostie ter verhoging van de feestgeest. In beide gevallen is echter sprake van een geritualiseerde collectieve beleving die zich kenmerkt door een onderlinge band die niet berust op competitie en strijd, maar op plezier, liefde en respect voor elkaar. Het wil er bij de overheid maar niet in dat er nog steeds legio consumenten zijn die de beperkte gezondheidsrisico’s van illegale ecstasy niet op vinden wegen tegen het collectieve plezier dat ze eraan beleven met vrienden én vreemden. Stappers die zich op dionysische wijze over geven aan nachtelijk vertier, worden in het veiligheidsdogma als bedreigend gezien omdat er sprake zou zijn van een ‘riskante vrijheid’.
Het is nu op de kop af 25 jaar geleden dat de heroïnegolf een piek bereikte in Amsterdam. De verslaafdenpopulatie is inmiddels tot een derde geslonken, de metadonbus heeft het loodje gelegd. De Zeedijk ligt er proper bij vergeleken met toen. In plaats van de oorlog te verklaren aan ‘xtcfeesten’ zou de gemeente zich in de handen moeten knijpen dat er een sociaal-empatisch en niet-verslavend middel als xtc hiervoor in plaats is gekomen.

Het paradoxale is dat het Amsterdamse college van b. en w. zegt haar creatieve klasse te koesteren en van groot belang acht voor een bruisende en bloeiende stad, maar tegelijkertijd geen enkele voeling heeft met de (sub)culture dynamiek van de Amsterdamse feestcultuur. De hardwerkende en geïnspireerde (re)creatieve gebruiker ziet xtc juist als toetje dat het feestplezier verhoogt en dat je deelt - en niet dealt - met anderen tijdens een kleine minivakantie in het weekend.

Ton Nabben
De auteur is verbonden aan het Criminologisch Instituut Bonger en hoopt te promoveren op drugsgebruik in het Amsterdamse uitgaansleven.
@ Het Parool

van partyganger naar papa!!

Mijn goede vriend J. en vriendin K. hebben vorige week een baby gekregen. J. & K. ken ik al jaren en zijn (net als ik) nogal verzot op het uitgaansleven. Altijd samen, altijd lol, altijd genieten van alle geneugden van het leven. Feestje hier, feestje daar, live life to the max.. totdat K. zwanger werd. Ik hoor J.'s gedachten..Is mijn leven nu voorbij? Kan ik de verantwoordelijkheid wel aan? Kan ik nu alleen nog maar over babies praten? Bestaat mijn leven alleen nog maar uit zorgen/luiers verschonen/weinig slaap? Zal ik nooit meer kunnen doorhalen, kan ik nooit meer brak zijn? Kan ik nog wel blijven roken? Ben ik wel een goede papa, of zit ik liever in de kroeg? Zit ik nu zondagochtend in de dierenboerderij in het Westerpark i.p.v. dat ik net thuis kom van de after van de after?

Nu lees ik J.'s wie-wat-waar op hyves en ik denk dat ik me geen zorgen meer hoef te maken! Ik ben officieel toegetreden tot de clubje van de weekdieren...


J: ik weet nu wat belangrijk is @ home vrijdag 12 december

J: De hele dag Lena te eten geven!!! @ Thuis maandag, 17:33

J: De hele dag papa spelen!!! @ papa zijn!!! dinsdag, 11:16

J: Lena´s verjaardag´s feest @ eerste week vrijdag, 10:17

J: 28-12 Paradiso Ballonnenfeest @ Kaartje te koop gisteren, 14:09

J: luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven, luier verschonen, eten geven!!!! @ nog nooit zo regelmatig geleeft!!!!! vandaag, 11:08

J. & K. jullie hebben een prachtige dochter, kleine Lena en ik vier de geboorte van papa J. en mama K. Het leven is mooi!

Je mag ook niks meer

Leestip van de week: http://www.jemagookniksmeer.nu/

Teken onze petitie!
Beste regering en vertegenwoordigers in de Tweede Kamer,

Echt, wij zijn het makkelijkste volk ter wereld. Vertel Nederlanders over energiebesparing en we draaien in het hele huis spaarlampen. We scheiden keurig ons groenafval en elke zaterdag sjouwen we boodschappentassen vol lege flessen naar de glasbak. Maar nú vinden we het tijd om een geluid te laten horen, want jullie bemoeizucht loopt de laatste tijd de spuigaten uit. Dit jaar ging namelijk geen dag voorbij of jullie probeerden weer iets nieuws te verbieden.

Sinds 1 juli mogen we niet meer roken in de kroeg. Het is begrijpelijk dat iedereen recht heeft op een rookvrije werkomgeving. Maar verwar een recht niet met een plicht. Laat een kroegeigenaar zelf bepalen of er in zijn café gerookt mag worden en hang een bordje aan de buitenkant op met: hier wordt gerookt of hier wordt niet gerookt. Dan kan een klant zelf kiezen waar hij naar binnen stapt.

In 2007 vond een ongeval plaats met een Franse toeriste die in een waas van drugs, drank en depressie van een viaduct sprong. Tragisch, net wat u zegt. Maar is het reden genoeg om 186 soorten paddo’s te verbieden, waardoor in de gemiddelde achtertuin ineens allemaal strafbare paddestoelen staan? Wij noemen dat incidentenpolitiek.

Met lede ogen zien we toe dat - vooral de christelijke - partijen zich nu richten tegen het unieke softdrugsbeleid in Nederland. Wij zijn er trots op dat we hier legale coffeeshops hebben, waar je alleen softdrugs kunt kopen en niet in aanraking komt met harddrugs. Als het zo doorgaat, hebben we binnenkort weer de dealer op het schoolplein, die de jeugd voorziet van een gratis snuif cocaïne ‘om eens te proberen’.

Dan hebben we het niet eens gehad over alle onzinnige voorstellen die dit jaar zijn gedaan. Een kleine selectie van wat volgens verschillende ministers en Kamerleden allemaal verboden moest worden: het afsteken van vuurwerk, blowen in de openbare ruimte, boerka’s, dieren in het circus, de supersmoker, het uitzenden van Deep Throat, nachtelijke erotische reclames op tv, de ronde vissenkom, terrasverwarmers, de film van Wilders, growshops, leenreclames, flesvoeding voor jonge baby’s, alcoholische mixdrankjes, bellen op de fiets, kraken en alcoholbezit voor jongeren. Het houdt maar niet op met de bevoogdende plannetjes.

Lief politiek Den Haag; buiten woedt een kredietcrisis. Het energievraagstuk en de armoede zijn ook de wereld nog niet uit. Kortom, genoeg om je tanden in te zetten, in plaats van voortdurend aan onze vrijheid te knabbelen. Als jullie dat nou doen, dan blijven wij elke zaterdag naar de glasbak lopen. Deal?

Een verontruste burger,
……..

Klink liegt!

Klink in Vrij Nederland

Burgermeester Cohen voelde daar niets voor.
Zuinigjes: "Kennelijk denken wij hier anders over."
Zijn argument is dat bij een verbod op paddo's ondergronds zullen worden verkocht.
"Als je zo redeneert, kun je net zo goed het hele wetboek van strafrecht intrekken. Er zullen altijd mensen zijn die de wet ontduiken. Dat is toch geen reden om van wettelijkheid af te zien? Het feit dat paddo's straks misschien stiekem worden verkocht is geen argument om ze niet te verbieden. De politie en het Openbaar Ministerie hebben we juist nodig omdat er mensen zijn die zich niet spontaan aan de regels houden." Dan, geïrriteerd:"Jongens, waar hebben we het in dit land eigenlijk over? De paddo's? Alsof er geen belangrijker zaken zijn!"
Kennelijk tergt zo'n verbod mensen die niet door de overheid betutteld willen worden. "Hou nou toch op! In heel Europa zijn de paddo's verboden, juist vanwege de schadelijke en onvoorspelbare effecten. Dan zou ik een buitenissig iemand zijn omdat ik ze wil verbieden? Moet ik dan zeggen dat paddo's bij onze volkscultuur horen? Nou, dat doe ik niet."

Geen stijl hierover op 6 december 2008
Ab Klink. U liegt dat het gedrukt staat
Gezondheids- fundamentalist Ab Klink herhaalt de leugen waarop zijn complete paddoverbod op is gebaseerd. Onderzoek in 2007 - nota bene in opdracht van Klink zelf! - wees immers al uit dat de Fransman een psychotische gek was en dat paddo's NIETS met het voorval te maken hadden. Desalniettemin herhaalde Klink zijn semantische drogreden in maart tijdens een Kamerdebat en nogmaals in augustus tijdens een uitzending van Netwerk. Jahaa, belerende gristenpotentaat.

Vandaag in de Metro
Klink mag niet meer liegen over paddo-incident
SP, GroenLinks en D66 zijn klaar met de 'onwaarheden' die minister van Volksgezondheid Klink in de media vertelt over de Fransman die vorig jaar zijn hond slachtte. Volgens Klink deed de man dat onder invloed van paddo's. Klink zei deze maand in Vrij Nederland: "Toen (...) heb ik mij voorgenomen de paddo's te verbieden." Uit onderzoek in opdracht van zijn eigen ministerie bleek echter vorig jaar al dat de Fransman geen paddo's had gebruikt, maar psychotisch was. De partijen willen dat Klink stopt met 'het beinvloeden van de beeldvorming (...) door uitspraken die niet op waarheid zijn gebaseerd'.

Soms heb je geen woorden nodig

Over de handhaving van het rookverbod


Over het sluiten van coffeeshop rond scholen