Huisje, boompje, feestje

De patatgeneratie is de generatie jongeren die alles heeft. De generatie die volop keuzes hebben in het leven, die onbezorgd kunnen genieten van hun leven. Jongeren worden vaak gezien als verwend en lui. Ze hebben niet hoeven vechten voor hun vrijheden, zoals hun ouders dat hebben moeten doen. Jongeren hebben geen idealen meer en gaan in het weekend lekker naar de klote. Maar het is ook de generatie die onder grote druk staat van de veeleisende maatschappij. Iedereen moet meedoen in die maatschappij, presteren, meedraaien. Je bent een loser als je buiten de boot valt.

Elk weekend gaan duizenden jongeren uit om even de zorgen van hun af te dansen, te socializen met mede feestgangers, een jointje te roken, een pilletje, een snuifje af en toe om vooral te genieten van de schaarse vrije tijd die ze hebben. Om vervolgens maandag gezond weer op te staan. De meeste jongeren willen gewoon huisje, boompje, feestje.

Voor alle niet housers hier twee deskundigen aan het woord, die naar mijn idee een hele goede beschrijving geven van de jeugd van tegenwoordig. Zodat iedereen de patatgeneratie eens wat beter kan begrijpen.

Theo van Leeuwen – filosoof
“In onze samenleving wordt de nadruk gelegd op jezelf presenteren. Je moet assertief zijn, je moet voor je moet voor jezelf opkomen, je moet altijd wat te zeggen hebben, een mening hebben. Dan is het ook wel eens fijn om even helemaal vrij te zijn en op te gaan in het grotere geheel. Dat is een heel diep verlangen van de mens. Als dat nooit aan bod komt, worden mensen somber. Een feest compenseert de druk van de maatschappij. De extase op een feest is een vorm van loskomen van de lasten die op je schouders rusten. Met alle gevolgen van dien, want je lichaam komt ook helemaal los: je danst, je beweegt, je energie gaat stromen.

Dancefeesten zijn absoluut hedonistisch, want alles is gericht op het bevredigen van zintuiglijke behoeftes. Gecontroleerd hedonisme is in dit verband een mooiere term. Dat houdt in dat mensen alleen wanneer het hen uitkomt hun genot najagen. Mensen gaan uit hun dak gedurende zo’n avond en maandagochtend gaan ze gewoon weer naar hun werk of naar school. In de jaren zeventig en zestig was dat anders. Veel jongeren raakten toen ook een beetje gemarginaliseerd. Ze gingen niet mee met de maatschappij en bleven blowen. Ze trokken zich terug of maakten een wereldreis met weinig geld. (..) Men heeft ingezien dat vluchten uit de maatschappij niet de goede weg is. Het heeft geen veranderingen teweeg gebracht. (..) Vluchten is taboe en je wordt niet voor vol aangezien als je niet meer deelneemt aan het maatschappelijk leven. Als je niet goed mee kan doen op de arbeidsmarkt of met een opleiding, dan ben je een loser. Het is niet fijn om bij de losers te horen, maar toch zo nu en dan afstand nemen van die competitieve, harde wereld.

Veel mensen geloven niet meer dat de wereld zal verbeteren. Ze zien dat alle bewegingen die de wereld beter wilden maken, ook veel ellende en oorlogen hebben veroorzaakt. Ze hebben een bepaalde scepsis tegenover grote verhalen en ideologieën. De dansende generatie heeft zoiets van: de wereld is zoals die is, dus laten wij in het weekend maar eens even helemaal loskomen van alles. Daar worden we zelf in ieder geval beter van.”

Ger Tillekens – socioloog

"Dance is gewoon eventjes de druk van de dag of van de week van je af gooien door te dansen. Elke jeugdcultuur heeft iets hedonistisch. Dance is een moderne vorm van hedonisme. Wat je overdag en in je eigen tijd doet, wordt strikt gescheiden. De dag na een feest kom je op je werk en zeg je “ het was een leuke avond,” en je doet gewoon je klus weer. Het is dus geen lifestyle, het is een staaltje discipline. In de hippiecultuur was je altijd een hippie en je was ook altijd een punker. Maar dance is een cultuur van stappen. Als je morgen een tentamen hebt, ga je niet naar een party. Maar als dat achter de rug is, ga je al die stress eens lekker van je af feesten. Het is agendahedonisme. Het leuke van dance is dat het vrolijk is. Punk had het idee van: we dansen op de puinhopen van het kapitalisme. Lang leve de anarchie! Maar het had altijd iets pessimistisch. Dance viert het leven."



Uit het geweldige boek “Door! Dance in Nederland” door Arne van Terphoven & Toon Beemsterboer

Lucy in the sky with diamonds

Stel jezelf voor in een boot op een rivier
Met mandarijnbomen en marmelade lucht
Iemand roept je, je antwoordt wat langzaam

Een meisje met caleidoscoop-ogen

Bloemen van geel en groen cellofaan
Torenen hoog boven je hoofd uit
Kijk naar het meisje met de zon in haar ogen
En ze is weg

Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Aaaaaah

Volg haar naar een brug bij een fontein
Waar schommelpaardmensen spektaarten eten
Iedereen lacht als je langs de bloemen drijft
Die zo geweldig hoog groeien

Taxi's van kranten verschijnen aan de kust
Wachtend om je op te halen
Klim achterin met je hoofd in de wolken
En je bent weg

Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Aaaaaah

Stel jezelf voor in een trein op een station
Met kneedbare kruiers met dassen van vergrootglazen
Opeens is er iemand bij het draaihek
Het meisje met caleidoscoop-ogen

Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Lucy in de lucht met diamanten
Aaaaaah

Lucy in the Sky with Diamonds is een nummer van The Beatles dat verscheen op het album Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Het nummer is geschreven door John Lennon, met hulp van Paul McCartney. Het liedje heeft een vrij complexe (maatwisselingen, modulaties) begeleiding onder een vrij simpele, bijna monotone eerste stem. Dit geeft de muziek een nogal vrij psychedelische sfeer mee die alleen maar wordt bevestigd in de tekst (cellophane flowers, newspaper taxis). Lennon zou het liedje zijn begonnen te schrijven nadat Julian Lennon (zijn zoontje) hem een tekening liet zien die hij Lucy in the Sky with Diamonds noemde. Lucy zou een klasgenootje van Julian zijn, die toen nog in de kleuterklas zat.

Ja ja.

"Afgelopen vrijdag was ik genoodzaakt 's middags mijn werk in het laboratorium te onderbreken en naar huis te gaan, omdat ik plotseling erg rusteloos en een beetje draaierig was geworden. Thuis ging ik liggen en verzonk in een niet onplezierige, roesachtige staat, die werd bepaald door een buitengewoon sterke verbeelding. In een soort droomtoestand, met gesloten ogen (ik vond het daglicht onplezierig schel), nam ik een voortdurende stroom van fantastische beelden waar, bizarre vormen met een intens caleidoscopisch kleurenspel. Na ongeveer twee uur werd deze toestand minder."

Op 16 april 1943 ontdekte de Zwitserse chemicus Albert Hofmann per ongeluk de hallucinerende werking van LSD.



Filmpje

Het nieuws draait door

11 januari 2008

Bericht 1 (Volkskrant)
'Toename aantal hulpzoekende speedverslaafden'
In 2006 meldden 1215 mensen zich bij de verslavingszorg met problemen met het middel speed (amfetamine in de vorm van een pil of poeder). In 2001 waren dat er een kleine vijfhonderd. Van de 1215 personen die in 2006 hulp vroegen vanwege een speedverslaving zijn er 546 onder de 24 jaar. In 2001 waren dat er 197. Vergeleken met het totale aantal van ruim 65.000 hulpvragen aan de verslavingszorg, is de groep speedverslaafden klein. De cijfers zijn geen voor IVZ geen reden om de noodklok te luiden. "Het is een kleine groep van het totale aantal hulpaanvragen van 65 duizend." Dit totale aantal is licht gedaald ten opzichte van 2005.

Volgens IVZ betekent de stijging niet automatisch dat jongeren vaker speed gebruiken. Het kan ook zijn dat de hulpverlening toegankelijker is geworden. "Wij constateren alleen maar dat het aantal hulpaanvragen is gestegen", zegt een woordvoerder.


Bericht 2 (NOS.nl)
'Chicks on speed. Steeds meer jongeren raken verslaafd aan speed'
Speed is populairder op het platteland dan in de grote steden. Vooral in de provincies Friesland, Drenthe en Brabant wordt de drug gebruikt. Het is een ‘autochtoon probleem’, aldus IVZ. Redenen voor de toename van het gebruik zijn volgens een woordvoerder van IVZ de gemakkelijke verkrijgbaarheid en de relatief lage prijs van speed.


Bericht 3 (Telegraaf)
'Jeugd massaal aan de speed'
Het gebruik van speed of amfetamine vormt daarmee het snelst groeiende verslavingsprobleem. Het aantal hulpaanvragen van problematische gebruikers is in vijf jaar tijd verdrievoudigd.

Dat blijkt uit cijfers van de stichting Informatie Voorziening Zorg (IVZ). Vooral de plattelandsjeugd blijkt dol op speed. Het is goedkoop, zorgt ervoor dat er langer en in grotere hoeveelheden alcohol kan worden gedronken en het helpt de verlegenheid te verdrijven. Meer nog dan cannabis heeft speed de grootste groep probleemgebruikers in de tienerleeftijd. Speed wordt ook wel boerencoke genoemd omdat met name in de provincie stevig geslikt en gesnoven wordt. Amfetamine is verkrijgbaar in pillen of in poedervorm.

Ads door Google
Test op gebruik van Speed
U vermoed het gebruik van Speed? Binnen 5 minuten heeft u zekerheid!
www.Testjezelf.nu/Drugstest

Bericht 4 (Trouw)
'Rouvoet wil speedgebruik jongeren terugdringen'
Rouvoet vindt het 'buitengewoon ernstig' dat steeds meer jongeren speed lijken te gebruiken. "Speed is zeer verslavend en ik roep alle jongeren op: begin niet aan dat spul", zei Rouvoet. Extra voorlichting moet ertoe leiden dat jongeren aan die oproep gehoor geven. Behalve schade aan de gezondheid kan het gebruik van speed ook leiden tot agressief gedrag, zeker in combinatie met alcohol. Later dit jaar komt hij met concretere plannen die het drugsgebruik onder jongeren moet terugdringen.



Trek zelf je conclusie.

Vätheisme

Het is geen geheim dat ik Sven Väth een geweldige dj vindt. Een aantal jaar geleden snapte ik niet echt waarom dj’s zo op een voetstuk werden geplaatst. Plaatjes draaien dat kan toch iedereen? Net als veel mensen vond ik dj’s overrated. Voor een uurtje draaien verdienen top dj’s bakken met geld. En waarom? Tot ik Sven Väth ontdekte. Nou ja eigenlijk kende ik Sven al van feesten als Innercity, de Cocoontent op Mysteryland. Maar wie is deze oude rot in het vak?

Sven Väth (Frankfurt am Main, 26 oktober 1964) is een Duitse dj en producer uit Frankfurt am Main. Hij begon met muziek in 1982 en is één van de pioniers in de technoscene. Om deze reden wordt hij ook wel Papa Väth genoemd.
Hij is (mede)stichter van verschillende platenlabels waarvan het bekendste Cocoon Recordings, aldus Wikipedia.

Tot zover de algemene kennis. Terug naar mijzelf. Feesten genoeg in Nederland: gezelligheid, dansje hier, dansje daar, veel theekransjes voor de dj boot. Tot ik eens met mijn kont richting Duitsland ging. Duitse feestjes zijn onbeschrijfelijk. Woorden schieten te kort.
De namen van de feesten klinken als intieme, gezellig pareltjes van samenzijn: Love Family Park, Blauer See, Ruhr in Love, Sonne Mond Sterne..en ze zijn dat ook. Dansen tot je erbij neervalt, dj's als Goden, die iedereen betoveren met hun magische tunes. En Meister Väth speelde vaak de hoofdrol in mijn eigen levensovertuiging. Deze man leeft voor muziek: hij zit al meer dan 25 jaar in het vak, hij heeft zijn eigen Cocoon-imperium opgebouwd dat bestaat uit een boekingskantoor, een platenlabel en de Cocoonclub in Frankfurt, hij geeft beginnende producers en dj's een kans en weet feilloos elk jaar de beste klappers te draaien. Maar in de allereerste plaats is hij een ras-entertainer, iemand die intens geniet van muziek. Zoals hij draait, draait geen ander, er komt altijd liefde uit de boxen! Gude Laune!!

Dit filmpje illustreert haarfijn hoe der Meister intens geniet van de door hem gedraaide plaatjes. Kriebels krijg ik ervan!

En zoals mijn goede vriendin Pascalle al zei..(..)"Mensen die mij langer dan vandaag kennen weten dat ik overtuigd Vätheist ben. Sven is een held. Een genie. Ik zou urenlang kunnen uitweiden over waarom de beste man zo’n held is, maar ik ben bang dat ik sommige mensen dan voorgoed afschrik. Ze zouden denken dat ik een of andere Svenova getuige ben die haar voet tussen de deur zet om iedereen te bekeren tot het Vätheisme…"

Kortom:
Keep the Väth!

La bala es a través de la iglesia

Oftewel, de kogel is door de kerk: geen afterparties meer op het Spaanse feesteiland Ibiza. Basta met die gevaarlijke drugszombies die, volgens het eilandbestuur, de straten van de Balearen 's ochtends vroeg massaal onveilig maken.

In september waren er al onheilspellende plannen van de gezagsdragers op Ibiza. Ibiza Voice meldt deze week dat het voorstel om de openingsuren van de clubs drastisch terug te brengen, nu definitief is aangenomen door het eilandbestuur.

Dus geen feesten meer tussen zes tot twaalf uur ’s ochtends. Daarmee komt een einde aan de welbekende Space-concepten ‘We love…’ en ‘In bed with Space’ en ook DC 10 zal zijn populaire Circo Loco-feesten van de maandagochtend naar een later tijdstip moeten verhuizen.

De verantwoordelijke wethouder gaf nog maar eens aan dat ze het niet ‘reëel’ vond dat mensen 24 uur per dag kunnen feesten. Zij schetste een beeld van hordes partypeepz die, zwaar onder invloed van verboden middelen, massaal door de straten van San Jose trekken en daarbij voor chaotische taferelen zorgen. Volgens Ibiza Voice klopt deze beschrijving van geen kant en zal de nieuwe regelgeving zelf voor veel problemen gaan zorgen.

Zo verwacht men een wildgroei van illegale feesten, met veel meer overlast dan de gereguleerde feesten ooit hebben opgeleverd. De clubbers zullen namelijk niet zomaar ineens verdwijnen. Ook lijkt het erop dat de verhoudingen tussen toeristen en de politie, na een al niet zo’n prettige zomer in 2007, verder zullen verslechteren.

Tenslotte zal de veiligheid er niet beter op worden met clubbers die, al dan niet dronken, met de auto het hele eiland over gaan crossen, op zoek naar dat ene afgelegen illegale feest. Voor de feestgangers die tijdens zo’n party onverhoopt in de problemen komen, zijn er op dat moment uiteraard ook geen hulpdiensten in de buurt.

Al met al belooft het bepaald geen nieuwe 'summer of love' te worden op Ibiza in 2008. Bron.

Gelukkig hadden we hier in 2006 nog geen last van! Monday morning in DC10 rocks!

Tunnelliefde

Plan
Dagenlang bezig in de loods. dikke grafitti decoraties, dikke podiums ..bar, geluid/licht.

Boemannen
Ambtenaren langs die vroegen of we een vergunning hadden.... Politie werd ingelicht. Te veel mensen verwacht. Het is toch mogelijk in Nederland, voor elk feest boven de 200 man heb je een vergunning nodig. Nou zullen veel mensen denken "dan regel je toch een vergunning?". Die mensen vergeten dat per 200 man je dan een beveiliger nodig hebt, nooduitgangen...veiligheidsplannen, verkeersplannen..

Teleurstelling
Het is voor ons nu duidelijk gebleken dat je niet op zo'n schaal illegale feesten geven kan. met of zonder overlast. Wat dat betreft zijn we 10 jaartjes te laat denk ik. Nu heb ik zoiets van...Fuckit.

Back 2 basic
Niks meer op i-net....niks geen mailing meer. Van mond tot mond en alleen de echt naaste bekenden. Erg jammer...want ik/wij wilde echt iedereen dat ons kent ons sfeertje geven....dat onbedwongen vrijheidsgevoel en meer.

Tunnelliefde
Zonnetje in de verte achter een uitgestrekt landschap en Ille die het prachtige "Vitalic - Space invaders are smoking grass" (die per ongeluk eerst ff op zn kop lag) als laatste plaat erop knalt......Wát een gruwel dat Diep Gezonken onder de brug!! Ik vond het zó vet, de avond begonnen met allemaal onbekenden (voor mij) en eindigen met alleen maar housevrienden!! Daar aangekomen ging meteen de muziek uit: Fuck, gezeik met de politie! antwoord van Milos hierop : Fuck the police!!! we mogen best nog wel ff doorgaan! en dat hebben we gedaan, wat een prachtig feest!!!! Toen de zon opkwam en door het stof op iedereens gare maar intens gelukkige gezicht straalde.... geen woorden voor!

Goedemorgen zonder zorgen.
Morgen is weer gewoon morgen.
En overmorgen is het beest in ons allen verborgen.
Wat een leven, zondag gaan we raven!

Voel je al iets?

Dat ik al een jaar lang niet écht was uitgeweest betekende dus ook dat ik al een jaar geen xtc had gebruikt. Of misschien wel langer zelfs. En dan ga je op een gegeven moment vanzelf denken dat je er klaar mee bent. Dat je een bepaalde periode uit je leven hebt afgesloten. Dat je die tijd gehad hebt. Dat je nu misschien eindelijk volwassen bent. Of zoiets. Ik dacht in ieder geval dat het stappen met een pilletje niks meer voor mij was. Dus toen ik afgelopen vrijdag bijna broodnuchter in de Panama stond vond ik dat een hele ervaring. Want ik leek de enige. “Hoe vind je het hier?”, vroeg iemand, want ik was immers nog nooit in Panama geweest. “Nou, ik voel me een beetje out of touch met de rest, want ik zit hier drugsvrij”, zei ik. “Wil je iets dan?”, vroeg die iemand. En toen dacht ik meteen; waarom ook niet? Ik twijfelde niet eens. Want had xtc niet bijna dezelfde chemische samenstelling als Prozac? En krijgen huismoeders in kleine kutdorpjes geen Prozac voorgeschreven omdat ze het niet aan kunnen dan hun jongste kind nu eindelijk ook naar de kleuterschool gaat? Omdat ze het huis dan zo stil vinden? Waarom zou ik dan verdomme niet aan een partijtje zelfmedicatie mogen doen? Had ik mij het afgelopen jaar niet ongelooflijk zwaarmoedig en saai gevoeld? Had ik niet, net als die moeders uit die kleine kutdorpjes, recht op mijn eigen dosis chemische ontspanning? Ik vond van wel. Dus ik slikte voor het eerst sinds een jaar weer een pilletje. En ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik heb alle shit, alle depressie, alle toestand, alle drama’s en alle negativiteit van het afgelopen jaar van me afgedanst. En dat dan 5 uur lang. En dat niet alleen op vrijdag, maar ook op zaterdag. Ik lag weer ouderwets 2 weekend-ochtenden om 8 uur in bed. En het was het allemaal elke minuut waard. Ik ben weer gelouterd en gereinigd. Het ware geluk bevindt zich van binnen? Absoluut. Het moest alleen weer even chemisch opgewekt worden.

Van www.maanisch.com

Lieve Luna, ik sta uiteraard volledig achter je, maar volgende keer wel even je drugs laten testen he? ;-)

I hope I don't disturb you?

Zondag 22 april 2007, een historisch moment in het bestaan van bar 27....

"waaaaaat?
vath in de kelder gehad?"

"sven vath is ook maar een mens"..

"michael jackson ook, maar tis toch lachen alstie in je tuin een biertje aant doen is.."

"Dit was duidelijk de ziekste after oooooit!"

"Dit is niet een after voor in de boeken, hier kan een heel boek apart over geschreven worden!!"

"Een mens? Hij is buitenaards! Echt diep respect, nu is en blijft hij voor mij altijd de nummer 1! Echt, hij leeft voor de rave. Hoe veel hou je van je vak als je na een cocoon feest met duizend man de taxi instapt samen met je manager op weg naar een huis met een kelder om daar vervolgens met 20 man zonder groupies interviewers pers etc. gewoon eventjes een dikke 8 uurs marathon set neer te zetten die 10x vetter was dan op het cocoon feest zelf (weliswaar een aantal platen 4x gedraaid maar komop, het blijft Sven). Wat een beest, mooi moment was dat hij tijdens een dikke plaat de schuiven uitgooide en heel hard 'FAAAAMILLYYYY' schreeuwden....dat doet toch wat met je. Die manager vond alles echt helemaal geweldig, mooi om te zien!
En als klap op de vuurpijl nog een dikke promo gekregen van der Meister...GEWELDIG!
Nog eentje quote en dan kap ik: Op een gegeven moment viel de stroom uit, waarop we allemaal goeie energie naar de versterker moesten stralen, terwijl hij schreeuwde: POWER! POWER! I want to play for 20 hours more but I need the POWER! Waarop de stroom weer aanging en iedereen schreeuwde van geluk!"

"Ja vet grappig ook toen ie voor de deur stond, zegt ie: I hope I don't disturb you..."